Tekst/foto's: Bert ReindersFoto's: Twelve Bar Blues band
Eindelijk weer eens een regulier optreden in de Drentse muziektempel De Zuiderhof in Zuidwolde. Twee keer achter elkaar moest organisator John Linde op het allerlaatste moment een vervangende bluesact opsnorren vanwege ziekte van respectievelijk De Veldman Brothers en Bradley’s Circus, maar gelukkig bleef dit weekend ook mijn sms-box verschoond met de vraag van John: ‘Hellup, weet je nog met spoed een bandje?’
Alhoewel De Twelve Bar Bluesband voltallig aanwezig is in Zuidwolde, staat J.J. Sharp toch driftig zijn keel te besproeien met een of ander anti-verkoudheids wondermiddel dat z’n stem door de middag moet loodsen. Ook drummer ‘Wild’ Marcel Bakker klaagt en steunt behoorlijk (maar dat doet ie eigenlijk altijd) en voelt spieren in z’n lichaam, waarvan hij niet eens wist dat ie ze had. De rest van de band oogt gelukkig helemaal fris en Kees Dusink (morgen gaat ie weer op dieet), heeft er zin in en met zorg een hele rits gitaren opgesteld, die keurig op hun beurt wachten om door de meester te worden beroerd.
Het vijftal is al sinds vrijdagavond op pad en mag deze middag in De Zuiderhof het derde optreden in één weekend afwerken. Vrijdagavond was The Shack in Oude Meer aan bod, zaterdagavond stond Blues Rond De Pomp in Heino op het programma en deze zondagmiddag dus Muziekcafe Zuiderhof in Zuidwolde. ‘Jonge honden’ zouden in zo’n geval pas lekker zijn opgewarmd, maar bij deze heren ligt de situatie dan toch ietsje anders.
Hoewel de eerste set keurig verzorgd is, met een uitstekend zaal geluid, vliegen de vonken nog niet van het podium. De band is dan wellicht nog niet helemaal wakker, ook het publiek straalt het echte zondagmiddag gevoel uit en vindt het blijkbaar best dat de eerste set wat kabbelend voorbij gaat.
Een bijkomend voordeel is wel dat we in Zuidwolde nauwelijks last hebben van irritant kletspubliek. Lekker ongestoord met een biertje naar de warme klanken van Dusink luisteren, zonder dat er iemand met z’n snater los doorheen zit te mekkeren is dan toch wel uitermate plezierig. Mensen die toch met elkaar willen leuteren hangen wat rond de bar helemaal achter in de zaal en voor het podium staat het publiek dat voor de muziek is gekomen.
Halverwege de eerste set krijgen we een nieuwe song voorgeschoteld in de vorm van Old Love van Eric Clapton. Ooit door Clapton geschreven nadat z’n relatie met het model Patty Boyd was geëindigd en J.J. Sharp blijkt dan toch weer een meester in het vertolken van liefdesellende. Ondanks dat het nummer in uitstekende handen is bij JJ, ligt het tempo van de song toch wat te hoog. Het klinkt daarom eigenlijk net een beetje te poppy en dat haalt de kracht en het verdriet dat het nummer uitstraalt een beetje onderuit. Persoonlijk hoor ik deze song dan ook het liefst als een slijpende ballad, maar 12BBB heeft helaas voor een hoger tempo gekozen.
Vanaf dat moment lijkt de Zuiderhof ineens volledig bij les en krijgen 12BBB en het publiek pas echt vat op elkaar. Natuurlijk komt het bekende 12BBB-repertoire in hoog tempo voorbij en blijft de dansvloer goed gevuld. Maar op veler verzoek moeten JJ en z’n mannen er nog één keer aan geloven. Me And The Devil Blues! Gewoon omdat ie zo mooi is! Bedankt mannen. Fijne middag weer!!
